Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2010

Βάρβαρο ξύπνημα

- ντριν ντριν ( ή όπως αλλιως κάνει το κινητό μου )

Κοιμάμαι.
Βαθειά!

- Ποιος είναι;;;;;;; σκεφτομαι γιατί νυστάζω τόσο που δεν έχω δύναμη να παραμιλήσω.

Και είχα κανονίσει να κοιμηθώ μέχρι το μεσημέρι σήμερα.
Έκλεισα τα ξυπνητήρια, έστειλα μηνύματα " Αύριο μην μου τηλεφωνήσετε το πρωί"
και κοιμόμουν ένα γλυκύτατο ύπνο.

Ανοίγω το ένα μάτι και βλέπω την ώρα : 9:00
και το όνομα: Θοδωρής

Απαντάω:

- ΚΑΛΗΜΕΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ , ακούγεται μια ενθουσιασμένη γεμάτη ζωντάνια φωνή

- κοιμάμαι , γκρινιάζω ( ουτε καλημέρα δεν είπα )

- Ξύπνησα βάρβαρα, Άκου, ήρθε το πακέτο, πήρα το βιβλίο.

Μιλούσε έντονα, ενθουσιασμένα, χαρούμενα, όμορφα.

- κοιμάμαιιιι επιμένωω

- καλά, τα λέμε μετα.

Γυρνάω πλευρό.

Δεν μπορώ να κοιμηθώ άλλο.

Νιώθω χαρά! και θυμάμαι:

Θυμάμαι τον μοναδικό λόγο που γράφω : Για να δίνω Χαρά!!!!!


Θοδωρή, φιλαράκο, να είσαι καλά, να είσαι πάντα αυθόρμητος,
να χαίρεσαι και να εκφράζεσαι!!

7 σχόλια:

verseau είπε...

Χμμ...δεν μου έστειλες sms...που θες να ξέρω ότι κοιμάσαι;;; Νόμιζα ότι ήσουν στην δουλειά!!!

Από την άλλη πλευρά αν το δεις, καλό σου έκανα...ξύπνησες και μια μέρα νωρίς..:-P χαχαχαχα

Καλησπέρα

Neraida είπε...

Καλησπέρα!

Καλό μου έκανες γιατί κοιμάμαι καθημέρα μέχρι το μεσημέρι χιχιχιχι

Και χάρηκα που σε άκουσα χαρούμενο!!!

Μενελαος είπε...

Καλή μου Όλγα δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για διαφορετική και πιο όμορφη ζωή χωρίς να γνωρίζουμε ιστορία, ακόμα και τις καθημέρινές τις επιπτώσεις!! Πολύ σαγαπώ!!

Neraida είπε...

Μενέλαε μου,
μ' αρέσει να ψάχνω για τη γνώση που μας δίνει η σοφία και η φιλοσοφία. Πιστεύω ότι είναι γνώση διαχρονική.

Με την ιστορία ποτέ δεν τα πήγα καλά.
Ίσως φταίει η αδύνατη μνήμη μου.
Ίσως πάλι φταίει που πιστεύω ότι την ομορφιά την κουβαλάμε μέσα μας κι αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι να τολμήσουμε να την βρούμε.

Η ιστορία μου δίνει πληροφορίες, γεγονότα, συμπεριφορές. Μου είναι πολύ δύσκολο να διδαχτώ από αυτά. Και δεν μπορώ καν να ταυτιστώ.

Δεν την απορρίπτω, ίσως την ψάχνω κάποιες φορές, μα πιστεύω ότι ο άνθρωπος είναι ικανος να γίνει ευτυχισμένος, έχει τα εφόδια. Το μόνο που χρειάζεται είναι πίστη.

Μενελαος είπε...

Καλή μου μπουμπού εγώ δεν είπα για την ιστορία του Κολοκοτρώνη ή του πολέμου της Τροίας ή ένα βιβλίο ιστορίας. αναφέρομαι σε αυτή με την φιλολογική της έννοια έτσι ακριβώς όπως λέει ένας άνθρωπος θέλω να γίνω συγγραφέας και ονειρεύεται τη ζωή του γύρω από αυτό. αν το κάνεις αυτό θα δεις ότι η ζωή σου θα είναι πολύ διαφορετική στην καθημερινότητά της από έναν κάτω του μετρίου δημόσιο υπάλληλο για παράδειγμα. αναφέρθηκα στον οραματισμό του ανθρώπου για μία καλύτερη ζωή και τέτοια ομορφιά φαίνεται μέσα από τα γραπτά σου, που ούτως ή άλλως δημιουργεί ένα τόσο διαφορετικό αλλά και πιο χρωματιστό, ρομαντικό πλαίσιο, ώστε μόνη σου να καταλαβαίνεις αργότερα τις διαφορές σου με έναν άλλο. από αυτές τις διαφορές ξεκινάει η προσωπική μας ιστορία, η ιστορία του καθενός από εμάς!!

Neraida είπε...

Α! Αυτό εννοείς;;;

Ναι, για μένα πλέον, ειδικά από τη στιγμή που ονειρεύτικα να γίνω συγγραφέας, έτσι είναι!

Οραματισμός και πραγματοποίηση ονείρων.

Βρήκα επιτέλους τον τρόπο να το κάνω σε διάφορους τομείς της ζωής μου.

Ξέρεις, δεν μπορώ να εντοπίσω την διαφορά. Πολλοί μου λένε πόσο ξεχωριστή, σπάνια, μοναδική, κτλ κτλ κτλ ειμαι.
Επειδή είμαι ψωνάρα ( Γυναίκα με Αφροδίτη στον Αιγόκερω ) τα απολαμβάνω. Μα σκέφτομαι συχνά ότι όλα αυτά είναι υπερβολές.

Απλά είμαι άνθρωπος και προσπαθώ να γίνω άνθρωπος συνέχεια. Όχι με άλφα κεφαλαίο αλλά με μικρό, αυτό που νιώθω ότι όλοι θα έπρεπε να είμαστε. Το αυτονόητο.

Ναι, όντως, άρχισα να υποψιάζομαι ότι δεν είναι για όλους αυτονόητο. Αυτό όμως δεν με κάνει ξεχωριστή. Με κάνει νορμαλ....

Οι υπολοιποι ας βρούνε τι είναι ....

Σου το είπα ξανά, μ' αρέσει που "Με πιάνεις", "Με κατανοείς".

Φιλάκια πολλά Μελένιε!

Μενελαος είπε...

Πως τη βλέπεις τη δουλειά??? Θα το γλουμπίσεις το άρθρο σου???