Δευτέρα, 6 Σεπτεμβρίου 2010

Περπάτημα - Μέρα 30η

Life without Fear

2 σχόλια:

Menelaos Gkikas είπε...

καλό μου ζουμπουρλούδικο, εγώ σήμερα έμαθα πολλά πραγματάκια. αρχικά έμαθα ότι με τα λεφτά που πληρώνω για φαγητό σε ένα ωραίο ρεστοραντ μπορώ να πάω 4 φορές σινεμα. μερικές φορές αυτό το περπάτημα έχει κάτι που ακόμα ίσως να μη μπορώ να προσδιορίσω απόλυτα. έχω την εντύπωση ότι κρύβει τον εγκλεισμό και μία εσωτερική πίεση στο στήθος. θα φροντίσω να έχω εναλλακτικές. να περπατώ, όπως βλέπω ένα έργο, όπως τρώω, όπως ζωγραφίζω, όπως διαβάζω ένα βιβλίο. και να διαλέγω ορθώς το τι και το πως, ακόμα και την εποχή. μη φοβάσαι να ομαλοποιηθείς. να βλέπεις πάντοτε την επόμενη μέρα. ο φόβος και ο εγκλεισμός συχνά προκύπτουν από επιβλαβή απομόνωση, ξεσπώντας στο οτιδήποτε μετά και για άσχετους λόγους. καλό σου βράδυ γουρουνάκι μου!!!

Neraida είπε...

Μελένιο μου,
βρες νέους τρόπους να ζήσεις το περπάτημα. Βρες κάτι αλλο να το συνδυάσεις για να σε κρατάει. Το συνδύασα με το blog και μου δίνει ασφάλεια.

ναι,,, πως με πιάνεις.... με φοβίζει η ομαλοποίηση .. μα την έχω βάλει σαν στόχο... απαλή ομαλή επιφάνεια που να περικλείει το ασύμετρο του ειναι μου.

καλα να περνας!