Πέμπτη, 5 Νοεμβρίου 2009

Ξεροκέφαλη

Μια φίλη ετηλεφώνησεν μου το απόγευμα για να με ρωτήσει πως πάει το βιβλίο.
Θέλει να το κάμει δώρο σε κάποια παιδιά για τα χριστούγεννα.

- Θα τηλεφωνήσω στο τυπογραφείο τζιαι θα μιλήσουμε σε λίγο.

Παίρνω τηλέφωνο. Άργησε να το απαντήσει. Αλλά το σήκωσε.

- Θα μου τα φέρεις σήμερα ή αύριο τα βιβλία, όπως είπαμε έτσι;
- Ε, ξέρεις, πότε θα τα χρειαστείς;
- Μα ήδη αργήσαμε. Ξέρω τις αναποδιές που προέκυψαν αλλά αφού είπαμεν ότι
θα το έχω αυτές τις μέρες.
- Ναι, ναι, θα προσπαθήσουμε.....

Εκόπηκεν η ανάσα μου για μια στιγμή. Εσκέφτηκα: Αν προκύψει ακόμα μια αναποδιά;
Τι γίνεται; Τι κάμνω; Πότε θα οργανώσω παρουσιάσεις; Πάλε εν εξαρτάται που μέναν.
Πρέπει να δείξω εμπιστοσύνη.

Δυσκολεύομαι με το θέμα της εμπιστοσύνης. Ξέρω ότι μπορεί να μου γελάσει. Να με αφήκει
εκτεθειμένη. Έτσι σκέφτουμαι για μια στιγμή. Έρκεται μου να βάλω τα κλάματα.

Μα ύστερα έβαλα πείσμα. Όλα θα πάνε καλά!
Άρχισα να οργανώνομαι. Ήδη κανόνισα τη μια αίθουσα. Υπολόγισα ημερομηνία, τέλος του Νιόβρη. Μέχρι τη Δευτέρα θα είναι σχεδόν όλα κανονισμένα για την μια παρουσίαση. Το μόνο που θα μείνει εν η επιβεβαίωση. Και ο Θεός θα βάλει το χέρι του.

Θα κάνω αυτό που περνά από το χέρι μου. Και τα άλλα θα γίνουν όπως πρέπει.

Αν δεν γίνουν;

Δύο τα τινά:

Διαβάζετε ανάρτηση με θέμα : "10 τρόποι να βρεις γωνιά να κρυφτείς"

Ή

Διαβάζετε στις εφημερίδες : "Ήταν αργά τα μεσάνυχτα, όταν η δράστης μπήκε από την πίσω πόρτα της κουζίνας....."

7 σχόλια:

argyris είπε...

kali tixi,
elpizo na pane ola katefxin,
argyris

Neraida είπε...

Eyxaristo argyri mou!
Xreiazomai to "kali tixi".
kalo vradi

Διάσπορος είπε...

Έν αντέχω να βασίζουμαι πάς σε άλλους για να τελειώσει μιά δουλειά που για μέναν εν ήδη τελειωμένη, τζιαι ειδικά στην κύπρο που δέν έχουν εμπιστοσύνη. Κάθεσαι πάς τα κάρβουνα. Μα να δείς που ούλλα στο τέλος πάν καλά, τζι ας βάλεις τζιαι καμιά φωνή αν χρειαστεί.

Neraida είπε...

Ούτε εγώ αντέχω!
Θυμάσαι; Επερίμενα να το έχω τον Αύγουστο αχαχαχχαα τζιαι ετέλειωσεν ο χρόνος.
Την φωνή έχω την στο τσεπάκι. Δκυό λεπτά αρκέφκω φωνές τζιαι εν με κόφτει τίποτε.

Είπα όμως τούτην την φορά να μάθω άλλες τακτικές. Να εμπιστεύομαι, όχι τους ανθρώπους, αλλά το ότι κάθε πράμα γίνεται στην ώρα του.

Λέω έτσι έπρεπε να γίνει. ( να γινω λιγότερο ... ξεροκέφαλη )

Μενελαος είπε...

Ετσι είμαστε εμείς οι συγγραφείς Νεράιδα, ξεροκέφαλοι. Καλή επιτυχία στις προσπάθειές σου, ψήσε τους το ψάρι στα χείλη!!

Neraida είπε...

Ευχαριστώ Μενέλαέ μου!

Όλα θα πάνε καλά :-)

heron είπε...

Δεν χάνω τις ελπίδες μου...έχε μου εμπιστοσύνη...τώρα είναι η σωστή ώρα...και θα έρθει!!!