Αλλαγή

Καλημέρα! Καλή βδομάδα!

Πολλά θα διαβάσεις για το πως μπορείς να αλλάξεις τα πράγματα που θες.
Για το πως να οργανωθείς, να αλλάξεις μυαλά, να μάθεις να κάνεις τα όνειρα στόχους και να τους πετυχαίνεις.
Όλα χρήσιμα!

Να σου πως, όμως, τι είναι η αλλαγή!
Μια λόξα! Μια βίδα που αλλάζει θέση μέσα στο νου σου.
Εκεί που προσπαθούσες να πείσεις τον εαυτό σου , να βρεις τρόπους και κίνητρα, σου την βιδώνει!
Κι άμα σου την βιδώσει ποιος σε σταματά!

Ούτε πόδια νιώθεις ότι πονάς,
ούτε νυστάζεις, ούτε τίποτα!

Γιατί είναι ο νους ο κυρίαρχος!
Αυτός κάνει τα κουμάντα του!

Τι κι αν εσύ πήγες σε ένα meditation group.
Ποιος εσύ;  Εγώ πήγα!
Κι εκεί που προσπαθούσα να βρω το secret place κόλλησε το ρημάδι το μυαλό.
"Θα μετακινήσεις τον καναπέ από το δωμάτιο σου.  Να κάνεις χώρο."
Καλά ντε, θα το κάνω!
"Θα μετακινήσεις τον καναπέ από το δωμάτιο σου.  Να κάνεις χώρο."
Ε καλά είπαμε!

Τι να κάνω κι εγώ! Secret place έπρεπε να βρω.  Που να βρω καλύτερο μέρος από το δωμάτιο μου.
Μετακινώ τον καναπέ, στη σκέψη μου, και συνεχίζω αυτά που έπρεπε να φανταστώ!

Θα σκάσει το πλάσμα;
23:00 σε παρακαλώ! "Μετακινήσεις επίπλων, Η Νεράιδα".

Σήμερα ξύπνησα όμορφα!

Όταν η αλλαγή επηρεάζει τις αισθήσεις, τότε την νιώθω πιο έντονα!

Καλά να περνάς!
Φιλιά!
 

Βατράχια

Καλό Αύγουστο!

Έχει καιρό να γράψω, ουσιαστικά σε αυτό το κομμάτι οθόνης.
Νιώθω ότι δεν έχω κάτι σημαντικό να πω ώστε να αξίζει να λερώσω το πληκτρολόγιο.
Κι αν με πιάσει να θέλω να πω κάτι το ρίχνω στον κάλαθο αχρήστων. Βλέπε facebook.

Κατά καιρούς μου μπήκαν ιδέες να γράψω κάτι.  Είμαι εδώ και δύο χρόνια σε μια προσπάθεια να χάσω βάρος.  Ήθελα να γράψω τη διαδικασία.  Πως σκέφτομαι, τι μαθαίνω.  Τελικά, μετάνιωσα γιατί σκέφτηκα ότι θα εκτονώνω την ενέργεια στο μοίρασμα των σκέψεων μου και θα μου γυρίσει μπούμερανγκ.  Μετά σκέφτηκα ότι στα πρώτα 10 κιλά που θα χάσω θα γράψω. Τελικά μετάνιωσα.
Έχω ήδη χάσει 12.  Πάμε για τα επόμενα 8.

Μετά σκέφτηκα ότι ένας λόγος που δεν γράφω είναι ότι συνηθίσαμε να είναι το blog χώρος γκρίνιας, εκτόνωσης και παιγνιδιού!

Σήμερα έψαχνα μια παλιά μου ανάρτηση, κατέληξα να διαβάζω καμιά 10αριά άσχετες δικές μου, να σκάω στα γέλια με τα σχόλια και να νιώθω την παρουσία σας εδώ. Γαμώτο, μου έλειψε το blogging!

Ίσως να μου έλειψε και η ουσιαστική λεκτική επικοινωνία μέσω γραπτού λόγου ή προφορικού λόγου.

Το παιγνίδι στο blogging μας τέλειωσε εδώ και καιρό.

Και για μένα το θέμα γκρίνιας, εκτόνωσης πάλι μου τέλειωσε γιατί έχω αρχίσει να προσδωκώ ανάσταση νεκρών... σόρρυ λάθος.. ηρεμία.  Κατά καιρούς σηκώνω το ραβδί μου και ρίχνω κεραυνούς αλλά γενικά έχω κάνει μια γενική εκκαθάριση στα γύρω μου άτομα.  Όπως κι έχω ασκήσει μια Τσαρίστικη ( είναι και στο αίμα μου ) πολιτική.  Ή κάμνεις τα πράματα όπως πρέπει ( που δεν θα με ενοχλείς ) ή παρέτα με!

Απλά και την ηρεμία την βαριέται το πλάσμα.

Έτσι, σήμερα διάβαζα για τη θεωρία του βρασίματος του βατράχου  ( σούπα κανείς; ) ( google it βαριέμαι να κάμνω copy paste ) όπου λέει ότι ένας βάτραχος άμα τον σιγοβράζεις, προσαρμόζεται στην κατάσταση, στη θερμοκρασία του νερού, και σιγά σιγά αφήνεται να γίνει σούπα.  Όταν ανιληφθεί ότι κινδυνεύει δεν έχει πια τη δύναμη να αντιδράσει και να πεταχτεί από το νερό.

Με άλλα λόγια σκλάβος της συνήθειας.

Στόχος της χρονιάς μου φέτος είναι να βάλω τάξη σε εκκρεμότητες, κυρίως πρακτικές, ώστε να συγυρίσω τον χώρο μου και τις δραστηριότητες μου και κάτι ξεχασμένα συναισθηματικά θέματα..  Έτσι, να μπορέσω να οργανωθώ και να ασχοληθώ περισσότερο με πράγματα που μου αρέσουν και να εντάξω νέες δραστηριότητες στη ζωή μου.

Εφτάσαμεν τον Αύγουστον τζιαι πολλά λίγα πράγματα έκαμα. 

Και σήμερα ήρτεν η συνειδητοποίηση της σούπας του βατράχου.
Εννοείται ότι άρχισα να ψάχνω μέχρι και το παραμύθι με τον Πρίγκιπα Βάτραχο.
Κι εδώ στο blog ένα κείμενο με βάτραχο έψαχνα αλλά δεν το βρήκα.

Δεν κατάφερα να καταλάβω και πολλά πράγματα.

Πέρα από κάτι φιλοσοφίες που με παρέπεμψαν ότι πρέπει να τελειώσω το στόχο μου, ΦΕΤΟΣ.

Έτσι, αγαπημένε μου αναγνώστη και στήριγμα της ζωής μου τα τελευταία χρόνια , είτε το ξέρεις είτε όχι, αθθυμήθηκά σε!

Πάμε για το πήδημα του βατράχου!
 

Ψηλά στο Μερσινάκι - Παρουσίαση βιβλίου

Ανάμεσα στις λέξεις 1 - "Χνάρια" - Από το βιβλίο "Αποκυήματα"

Ποίημα "Χνάρια" από το βιβλίο "Αποκυήματα"

Χνάρια

Στην επιστροφή

είδα τ’ αχνάρια των ποδιών μου

στο μαλακό χώμα

Ανάμεσα στις πέτρες.

[ Επιστροφή από το εσωτερικό ταξίδι, βγαίνει από ένα τούνελ ψυχικό και αποκτά πάλι υπόσταση αναγνωρίζοντας τα χνάρια των ποδιών του στη γη – πίσω στην πραγματικότητα ]

Στάθηκ’ από πάνω τους

Κι έμεινα να τα κοιτάζω,

Καθώς ιδρώτας κι αίμα

Έσταζαν απ’ το σώμα και το κεφάλι μου,

Μετατρέποντας το ξερό χώμα σε πηλό.

[ Διάσταση σώματος και ψυχής.  Η ψυχή παρατηρεί από πάνω τα χνάρια.  Σημάδι του σώματος. Υπάρχει απόσταση μεταξύ τους.  Η ψυχή είναι πάνω.  Το αίμα και ο ιδρώτας ( νερό ) ενώνονται με το χώμα ( γη ) και γίνονται πηλός ( ύλη / ένωση ). ]

Αφού ηρέμησε η αναπνοή μου

Και ξαπόστασε το στήθος μου,

Γονάτισα δίπλα στα περιγράμματα

Και τα χάιδεψα με τα δάκτυλά.

[ Η ένωση φέρνει ηρεμία.  Παρατηρητικότητα, αυτοπαρατήρηση. Γονάτισα = σεβασμός = ιερή ένωση.  Δάκτυλα = Γνώση. ]

Έν’ απαλό ρεύμα αέρα  πέρασε,

Κάνοντας εκείνο το δευτερόλεπτο

Λίγο πιο υποφερτό.

[ Τρίτο στοιχείο της φύσης, αέρας.  Ανάσα και απόλαυση. ]

Κοιτάζοντας τα

Ακίνητα όπως ήταν

Διερωτήθηκα.

Εκφράζουν ακόμα

Την κίνηση

Και την κούραση

Και την ένταση

Που κυρίευαν το σώμα μου

Τη στιγμή που τα δημιουργούσε;

[ Εσωτερικός παρατηρητής.  Κοιτάει το σώμα και τη ζωή.  Αναρωτιέται αν η στιγμή που πέρασε εξακολουθεί να είναι ζωή, κομμάτι της αιώνιας ροής. ]

Πότε ήμουν εδώ;

Πόσος χρόνος πέρασε από τότε;

Πόσος κόσμος προσπέρασε τ’ αχνάρια μου

Αγνοώντας τα;

[ Ανάγκη για ένωση με τους άλλους. Με τη ροή της ζωής.  Παρελθόν – παρόν – μέλλον ]

Πόση ζωή σπαταλήθηκε

Μέχρι που τα βρήκα;

Πριν από λίγο

Δεν ήμουν εδώ ακριβώς;

[ Κλείσιμο του κύκλου.  Εκπλήρωση. Επιστροφή. Ουσία.  Δημιουργία του κενού στο κέντρο του κύκλου που για το μυαλό είναι άσκοπο. ]

Γονατισμένος ακόμα

Έστρεψα το βλέμμα μου ψηλά.

[ Προσευχή ]

Πάνω απ’ το δάσος

Ο ήλιος και η σελήνη

Στη γωνιά του ο καθένας,

Συγκατοικούσαν στον σκουρογάλανο ουρανό.

[ Ήλιος – Σελήνη.  Sola – Luna. Αντιθέσεις.  Χρυσό – Ασήμι . Αρσενικό – Θηλυκό.  ]

Μια πεύκη

Με μια απειροελάχιστη κίνηση,

Έριξε τη σκιά της

Μισό χιλιοστό πιο πέρα,

Ίσα για να χωρέσει μια ηλιαχτίδα

Να περάσει από τη φυλλωσιά της

Και να καρφωθεί στην ίριδά μου,

Τυφλώνοντας της.

[ Ηλιαχτίδα = Φωτιά = Τέταρτο στοιχείο της φύσης.

Τυφλώνει.

Τα μάτια;  Ή το τρίτο μάτι; 

Η φύση = πεύκη, μας εμποδίζει να δούμε την απόλυτη αλήθεια και μένουμε τυφλοί;;; ]

Ανάμεσα στις λέξεις - Η ιδέα.

Τελευταία, οι περισσότεροι σταματήσαμε να χρησιμοποιούμε το blog.

Ο κύριος λόγος που σταμάτησα ήταν ότι χάθηκε η επικοινωνία και ένιωθα ότι δεν έχει νόημα ό,τι και να γράψω.

Επίσης, επειδή το χρησιμοποιούσα κυρίως απλά για "εκτόνωση νεύρων", λεκτική έκφραση για ηρεμία, αυτό έχασε πια το νόημά του.  Είμαι γενικά πιο ήρεμη και το να γράψω απλά κάτι θετικό, τελικά δεν μου έβγαινε.  Αναρωτηθηκα, πολλές φορές γι αυτήν την τάση να θέλουμε να μοιραζόμαστε κυρίως τους προβληματισμούς κι όχι τις λύσεις. Απάντηση , δεν βρήκα, anyway...

 

Πριν μερικές μέρες, είχα μια ιδέα, που μου άρεσε.

Όταν διαβάζω κάτι που πραγματικά με ενδιαφέρει, κάνω διάφορους συνειρμούς στο μυαλό μου.

Εικόνες και σύμβολα που τρέχουν εκείνη τη στιγμή, και στο τέλος αυτά μου μένουν σαν ανάμνηση.

Ξεχνώ συχνά λεπτομέρειες από ένα κείμενο.  Αλλά πάντα κρατάω αυτό που λέω ουσία.

 

Τον τελευταίο μήνα και βάλε, μελετούσα το βιβλίο "Αποκυήματα" του Ανδρέα Πάμπουκκα, άλλως TwistedTool, μιας και είχα την ευθύνη της παρουσίασης του βιβλίου.  Για να μπορέσω να κρατήσω την ουσία και να γράψω ένα κείμενο, έκανα καταγραφή αυτών των σκέψεων.

Μου άρεσε σαν ιδέα.

Θέλω να συνεχίσω να το κάνω γιατί είναι ένας τρόπος να θυμάμαι καλύτερα όσα διαβάζω.

Και σκέφτηκα ότι το blog είναι ένας χώρος δικός μου, που θα μπορούσα να αναρτήσω τις σκέψεις μου.

Εννοείται ότι δεν κάνω κριτική.  Δεν με ενδιαφέρει άλλωστε. Απλά βλέπω ... ανάμεσα στις λέξεις.

 

 



 

 

Δεύτερη Παρουσίαση του βιβλίου "Αποκυήματα"

 

Με χαρά

σας περιμένουμε

στη Δεύτερη Παρουσίαση του βιβλίου

"Αποκυήματα"

 

 

Αποκυήματα - Παρουσίαση βιβλίου

Σας περιμένουμε!