Ταξίδι στο 2011

Ακολούθησα την υπέροχη ιδέα του Ιθάκη-man
και κάνω ένα ταξίδι στις αναρτήσεις της χρονιάς που πέρασε.

Ιανουάριος 2011

Ο Ιππότης

Άνοιξε το κρυφό συρτάρι στο βάθος του ερμαριού και ανέσυρε δυο σπαθιά. Ένα χρυσό κι ένα ασημένιο. Τα μύρισε. Του έφεραν αναμνήσεις μάχης, δόξας, πάθους, έντασης, τιμής, αξιοπρέπειας, δύναμης. Πάνω από όλα Δύναμης.

( Η χρονιά ξεκίνησε Δυναμικά κι Επιθετικά )

Φεβρουάριος 2011

Μαθήματα 04/02/11

1. Άμα κάνεις replay όσα έζησες στο μυαλό σου, τότε χάνεις το δρόμο. Γι αυτό, άνοιξε τα μάτια σου και κοίτα καλά μπροστά σου.

( Εσαραντάρησα για να αρχίσω να παίρνω μαθήματα ζωής )

Μάρτιος 2011

Άνοιξη

Κι όμως η ευτυχία είναι ουσία, είναι άυλη, ρευστή, αλλάζει μορφές, ονόματα, ταμπέλες, χώρο διαμονής. Κι όταν τη νιώθω δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο. Ίσως μόνο ένα λουλουδάτο φόρεμα, σαν αντικατοπτρισμό των συναισθημάτων... Ίσως...

( Σημ. Να θυμηθώ να αγοράσω ένα λουλουδάτο φόρεμα την επόμενη άνοιξη )

Απρίλης 2011

( Τον Απρίλη έπεσε σιωπή. Αναρτήσεις σε βιντεάκια )

Μάιος 2011

Δυόσμος

Η φύση αγαπά με πολλά φέτος!
Η γλάστρα μου με τον δκιόσμη γεμώνει συνέχειαν.
Μόνο να την θωρώ τζιαι να την μυρίζουμε, γεμώνει η καρκιά μου!

( Ευτυχώς η μυρωδιά έσπασε τη σιωπή )

Ιούνιος 2011

Χρήσεις ενός καμένου γλόμπου

( Άμα μπλέξει το πλάσμα με Ταύρους μάνα μου…. )

Ιούλιος 2011

…

Έρημος η καρδιά μου που ταξιδεύει κάπου. Σε ένα φάκελο κλειστό.

( Επέρασεν τζιαι τούτον )

Αύγουστος 2011

Σεξουαλικές συναστρίες ζωδίων

( Εν η εμμονή στα αστρολογικά; Εν η έλλειψη; Τι σημασία έχει; Επιμορφωθήκατε πάλε )

Σεπτέμβρης 2011

When you start to move it.

I like to move it move it!

( Το highlight της χρονιάς )

Οκτώβρης 2011

Τέλος Εποχής

Φέτος επεθύμησα το χειμώνα. Νιώθω ότι μου πάει. Χειμώνας. Κρύο. Απομόνωση.
Τέλος εποχής.

( Όι γιε μου. Εν πάω καλά! Άκου επεθύμησα το χειμώνα;;;;; )

Νοέμβρης 2011

Feel like a woman

Η Σμιλί έκαμε το θαύμα της!

Αγόρασα σμιλί, μαλλιά, επήα στη μάνα μου τζιαι λαλώ της:

- Ήρτα! Άτε μάθε με να κάμνω σμιλί.
- Μα αφού ξέρεις, έκαμνες που ήσουν στο δημοτικό! ( ντόινγκ )

Τελικά το σμιλί εν σαν το ποδήλατο. Εν το ξεχάνεις. Σε λίγη ώρα θυμήθηκα πως πλέκω.

( Άτε ρε; Μα μόνο 2 μήνες έχει που σμιλεύκω;;; Έφτιαξα 3 κασκόλ κι.. ένα κασκόλ του χριστουγεννιάτικου δέντρου )

Δεκέμβρης 2011

Νεραϊδοκόρη

Η νεραϊδοκόρη μου έκαμεν μου μιαν έκπληξη σήμερα!

Έγινε blogger!!!

Yes , Yes, Yes!!!

( Είμαι χαζομαμά. Τελεία. )

Τέλος χρονιάς...

29 Δεκεμβρίου σήμερα.

Καιρός να ετοιμάζομαι για το τέλος της χρονιάς και για να δεχτώ την καινούργια.

Και οι θεωρίες που διαβάζω τελευταία, δεν είμαι ακόμα σίγουρη αν τις ασπάζομαι, λένε ότι πρέπει να κάνω χώρο. Να δημιουργήσω κενό για να έρθει κάτι νέο.

Να σου πω την αλήθεια, για μένα είναι απλά μια καλή δικαιολογία. Τρόπος να εκφράσω πιο ευγενικά δηλαδή, την τάση μου να ρίχνω μαύρη πέτρα πίσω μου και να πηγαίνω γι' άλλα.

Εκ φύσεως υποθέτω.

Εκ αστρολογικής φύσεως θα έλεγα καλύτερα.

Έτσι σήμερα ξύπνησα ( μετά από μια ώρα πάλεμα με το ξυπνητήρι και τα μαξιλάρια ) κουρτισμένη.

Το πρώτο που έκανα ήταν να σβήσω από το κινητό μου 3 φωτογραφίες. Απο εκείνες που είναι σύνδεσμοι αναμνήσεων και που δεν μπορούν να τραβηχτούν ποτέ ξανά. Έλεγα ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να τις σβήσω, κι όμως! Η μανία του να δημιουργήσω κενό, τις τελευταίες μέρες έγινε εμμονή. Αλλαγή οπτική γωνίας, αλλαγή κινήτρων κι όλα γίνονται!

Σκέφτομαι... ( ξέρω τουλάχιστον μια που θα ανατριχιάσει ) να πετάξω πράγματα από την αποθήκη το απόγευμα. Είναι από τις πιο κουραστικές και συνάμα λυτρωτικές διαδικασίες.

Δεν ξέρω αν θέλω να διώξω τίποτα άλλο. Αν σκεφτώ κάτι θα στο πω!

Καλά Χριστούγεννα

Καλά Χριστούγεννα σε όλους

Secret Santa - Santa Claus is coming to Town

Φόρεσα τα Αγιοβασιλιάτικα....

Για να σου χαρίσω μαγεία...

Να σου θυμίσω ότι αυτή είναι πάντα κρυμμένη στα μικρά κι απλά...

Σε ένα παραμύθι....

Ένα ποίημα ...

Οδυσσέας Ελύτης
Από το Άξιον Εστί: Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική.
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου...

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου...

Εκεί σπάροι και πέρκες

ανεμόδαρτα ρήματα

ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια

όσα είδα στα σπλάχνα μου ν' ανάβουνε
σφουγγάρια, μέδουσες
με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων

όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη...

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα μαύρα ρίγη...

Εκεί ρόδια, κυδώνια

θεοί μελαχρινοί, θείοι κ' εξάδελφοι

το λάδι αδειάζοντας μες στα πελώρια κιούπια.

Και πνοές από τη ρεματιά ευωδιάζοντας

λυγαριά και σχίνο

σπάρτο και πιπερόριζα

με τα πρώτα πιπίσματα των σπίνων

ψαλμωδίες γλυκές με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι...

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα-πρώτα Δόξα Σοι!..

Εκεί δάφνες και βάγια

θυμιατό και λιβάνισμα

τις πάλες ευλογώντας και τα καριοφίλια

στο χώμα το στρωμένο με τ' αμπελομάντιλα ,

κνίσες, τσουγκρίσματα

και Χριστός Ανέστη

με τα πρώτα σμπάρα των Ελλήνων!

Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του Ύμνου...

Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του "Ύμνου !..

Ένα πίνακα ...

Κάποιες φωτογραφίες ...

Σε ένα τραγούδι ...

Αυτό το τραγούδι που ζήτησες να το χαρίσουμε σε κάποιον, ένα γάτο, ένα σκύλο...

Δεν έχω ούτε γάτο, ούτε σκύλο,

έτσι το φύλαξα

και το χαρίζω σε ένα mishiaro!

Καλά Χριστούγεννα!

Ζήσε τη μαγεία σε κάθε στιγμή σου!

Μείνε δημιουργικός κι αυθεντικός!

Προσγείωση

Απάντηση στη Μάνα.

Αυτό τον καιρό περνώ κάποιες μέρες που τις ονομάζω άσχημες. Κι ευτυχώς έμαθα ότι κάνω υπομονή και κάποτε περνάνε. κι αν δεν περάσουν so what?

Είναι μέρες που δεν πετώ στον νεραϊδένιο μου κόσμο. Βλέπω γύρω μου προβλήματα, άλλα δικά μου κι άλλα όχι. Βλέπω τα κακά του χαρακτήρα μου να σκορπίζονται γύρω μου, να διαλύονται και να μπορούν να επιρεάσουν.

Βλέπω μέσα από τα νεραϊδένια μου μάτια, πιο μακριά. Βλέπω κύκλους. Καιρός του σπείρειν και καιρός του θερίσειν.

Και βλέπω γύρω μου τάσεις καταστροφής, τις αντιλαμβάνομαι σαν φυσικό επακόλουθο, πορεία του κύκλου.

Κι όμως άμα είσαι μέρος του κύκλου και μέρος της φθοράς, όποιας φθοράς, νιώθεις τόσο έντονα τη γεύση της στο στόμα σου που δεν μπορείς να το ανοίξεις.

Ανάμεσα στο είμαι άνθρωπος και πρέπει να επιβιώσω
και στο είμαι ψυχή, νεράιδα, ανοίκω στο άυλο κι εκεί πετάω.

Σαν αεροπλανάκι που πάει να πετάξει, κάθεται, ξανα προσπάθεια , ξανά κάτω.

Ανάμεσα στις έννοιες για τα παιδιά μου, το μέλλον τους.... και τους προβληματισμούς και τα ψιριάσματα μου και στα άρθρα που διαβάζω ότι κόσμος στην Ελλάδα κι αλλού εγκαταλείπει τα παιδιά του σε ιδρύματα επειδή δεν έχει να τα ταϊσει.

Προβληματισμούς για το ίντερνετ, το πόσο καλά περνάμε και για τον εθισμό που μας κάνει να ξεχνάμε το ρυθμό της ζωής μας. ξεχάσαμε τη ζωή χωρίς chatting.

Στιγμές αλληλεπιδράσης γεμάτες υστεροβουλία και αδιαφορία.

Κι εγώ λυγίζω... γίνομαι ανθρώπινη όπως λέτε κάποιοι... μα για λίγο....

Τα Χριστούγεννα είναι κοντά και ο Χριστούλης θα μου γυαλίσει ακόμα μια φορά τα φτεράκια μου κι όλα θα πάνε καλά....

Another bit of christmas

Merry CHRISTMAS!!!!



IF A FAT GUY GRABS YOU AND PUTS YOU IN A BAG,
DON'T WORRY,
I TOLD SANTA I WANTED A GOOD FRIEND FOR CHRISTMAS!

A bit of christmas