Τα άστρα είπαν : ΔΙΑΙΤΑΑΑΑΑΑΑΑαααααα

Ένας λόγος που μου αρέσει η αστρολογία είναι ότι «μου λέει» κατάφατσα τα πράγματα με το όνομά τους. Και κοιτώντας την οθόνη και διαβάζοντας δεν έχω καν την ευκαιρία να κάνω τα στραβά μάτια.

Οπόταν σήμερα πέφτω σε αυτό το μπλογκ

http://astroalximies.blogspot.com

και διαβάζω τις προβλέψεις του χρόνου για τους Ιχθύες.

Οι μήνες Ιανουάριος, Σεπτέμβριος και το πρώτο μισό του Οκτώβρη

σας καλούν να είστε προσεκτικοί σχετικά με θέματα υγείας καθώς ο Άρης από τον Υδροχόο και τον Λέοντα αντίστοιχα φέρνουν υποχρεώσεις, ευθύνες, κούραση, ψυχολογική και σωματική ενώ νιώθετε αρκετά αποδυναμωμένοι. Καλό είναι να διασφαλίζετε ώρες για προσωπική ξεκούραση και ανάπαυλα, να τρέφεστε σωστά και να αθλείστε ώστε να εξασφαλίζετε ένα πιο «δυνατό» ανοσοποιητικό σύστημα. Ο Ποσειδώνας από το δικό σας ζώδιο μπορεί να σας κάνει επιρρεπείς στις καταχρήσεις, στο αλκοόλ και στις ουσίες γι’ αυτό οφείλετε να επιβληθείτε του ίδιου σας του εαυτού και να μην κατρακυλάτε «σκαλοπάτια». Οι εθισμοί είναι έντονα επιβλαβείς και εξασθενούν τις άμυνες σας, ακολουθήστε ένα σωστό πρόγραμμα διατροφής και απεξαρτηθείτε. Ο Ουρανός από

τον Κριό φέρνει κάποιες εσωτερικές «αναμπουμπούλες» και κάποια ψυχολογικά σκαμπανεβάσματα. Ειδικότερα το άγχος, το στρες και οι συναισθηματικές αναταραχές κορυφώνονται στις περιόδους σύγκλισης όχι του κατά κεφαλήν εισοδήματος αλλά της δύσκολης γωνίας Πλούτωνα-Ουρανού. Τον Φεβρουάριο και στο διάστημα από τις 27/6 έως τις 22/7 μπορείτε να ενδυναμώσετε τις άμυνες του οργανισμού σας καθώς η Αφροδίτη από τον Υδροχόο και τον Λέοντα λειτουργούν άκρως προστατευτικά. Αξιοποιήστε το διάστημα υπέρ σας, ασχοληθείτε με το σώμα σας, με την διατροφή αλλά και με τα της υγείας σας.

Έχετε έντονη την ανάγκη να δημιουργήσετε τον δικό σας προσωπικό χώρο.

Το τελευταίο ισχύει! Με έπιασε μια μανία εδώ κι ένα μήνα να έχω δικό μου χώρο στο σπίτι.  Έτσι, ένα δωμάτιο που είχε περάσει από διάφορα στάδια:  Γραφείο, χώρος για σιδέρωμα, παιγνιδότοπος, αποθήκη,  μεταμορφώθηκε πάλι σε γραφείο.

Με μια πολυθρόνα αναπαυτική, πουφ για τα πόδια, αμπαζούρ για ωραίο φωτισμό.

Άσε που μου «ήρθαν» από το «πουθενά» ένα σαλονάκι για την κουζίνα και ένα μεγάλο έπιπλο όπου χωράνε όλα τα «δεν έχω τόπο» του σπιτιού.

Ε;

Πώς να αμφισβητήσω την αστρολογία;;;;

Αντί για κρουασάν σοκολάτα… πάω να παραγγείλω το γιαουρτάκι μου.

Πάλη

Όταν βλέπω άντρες να παλεύουν :

-         γυμνοί στη λάσπη

-         με τα σπαθιά τους

-         τα λόγια τους

-         με επίδειξη δύναμης

-         με επίδειξη γνώσεων

-         με «θάψιμο» άλλων ατόμων

-         με απειλές

-         με ειρωνείες.

Το μόνο που χρειάζομαι είναι πόπκορν και κόακολα.

Απόλαυση θεάματος!

Με καμοιά δύναμη συμμετοχή!

Μικρός Χείμαρρος ερωτήσεων

Ο Μικρός Χείμαρρος ήταν ο πρώτος Secret Santa μου!

Μου είχε κάνει εντύπωση γιατί μου είχε χαρίσει ένα ποίημα που ήδη το αγαπούσα.

Τώρα είχα την ευκαιρία να προσπαθήσω να την "δω" καλύτερα.

Κοινή μας αγάπη, οι λέξεις και η βαρύτητά τους!

Είναι από τα άτομα που νιώθω ότι κρύβουν πολλή αγάπη και τρυφερότητα στην καρδιά τους  και δεν μπορεί κανείς παρά να το νιώσει, έστω διαβάζοντας κάποιες λέξεις τους.

Το μόνο που λυπάμαι είναι ότι δεν ήταν Μεγάλος ο Χείμαρρος των ερωτήσεων :-)

 ( Σου χρωστώ τις υπόλοιπες 200 χιχχι )

Ερ. 1 :   Μικρέ Χείμαρρε, ποια η σχέση σου με τις λέξεις;

Τελευταία είμαστε σε διάσταση. Γενικά έχουν την τάση να με εγκαταλείπουν όταν δεν εγκρίνουν τζείνα που κάμνω ή τζαι άμα με βαρκούνται μερικές φορές. Εν τους κρατώ κακία, αλλά ώρες-ώρες βασανίζουν με. Θαυμάζω τες όμως πάρα πολλά, τζαι ξέρουν το. Αναγνωρίζω μέσα τους μια δύναμη που εν μπορεί να βρεθεί πουθενά αλλού, έστω τζ αν μερικές φορές τη χρησιμοποιούν πάνω μου για να μου κάμουν κακό. Πολλές φορές όμως we get along just fine. Εν λίο τρυφερή η σχέση μας. Τζαι λίο σχέση εξάρτησης, παραδέχουμαστε το. Οι λέξεις. Οι λέξεις μου. Αγαπώ τες.

Ερ. 2 :   Έχεις περάσει τελευταία μια μετάλλαξη.  Αποχή από το blog κι αλλαγή.  

             Πόσες φορές έχεις μεταλλαχθεί και σε τι;

Είμαι ένας Μικρός Χείμαρρος. Που σημαίνει, ότι ως τέτοιος, η αλλαγή «κυλά μέσα μου». Τα τελευταία 5-6 χρόνια επέρασα που διάφορες φάσεις τζαι αλλαγές. Αν τζαι εν μου αρέσκουν ιδιαίτερα οι μεγάλες και τρομακτικές αγκαλιές, αποδέχομαι τες ως κάτι αναπόφευκτο τζαι στο τέλος συμφιλιώνομαι τζ όλας μαζί τους, μέχρι τις επόμενες. Θέλω να το βλέπω ως εξέλιξη (όπως τα πόκεμον ας πούμε), αν τζαι κάποιες φορές τούτο μπορεί να μεν ισχύει ακριβώς γιατί κάποιες αλλαγές έννεν τόσο «ευεργετικές».

Ερ.  3:   Αν είχες να διαλέξεις πότε θα γεννιόσουν τι θα διάλεγες ;  (  χώρα, εποχή, φύλο,  επάγγελμα, σεξουαλικές προτιμήσεις, ενδιαφέροντα )

Συνήθως όταν μου κάμνουν τούτη την ερώτηση, απαντώ αυθόρμητα «Γαλλία, belle époque». Άντρας-στρέιτ, συγγραφέας ευκατάστατος να γυρίζω τα μπιστρό τζαι τα πάρτυ τζαι να χορέφκω σουίνγκ ούλλη μέρα. Τζαι γύρω στο 1780-1880 εν θα με πείραζε να ζούσα. Αγγλία ή Γαλλία. Εν να ήμουν γυναίκα τζαι εν να ήμουν ο έρωτας της ζωής του William Turner. Αν δεν ήμουν όμως (ο έρωτας της ζωής του) εν να ‘θελα να ήμουν άντρας τζαι ζωγράφος. Ρομαντικός. Φυσικά, τζαι η εποχή που ζω τωρά με τα χαρακτηριστικά που έχω τωρά εν αρκετά οκ. Τζ ας μεν γράφουμε με φτερό. Still, έχουμε internet!

Ερ.  4:  Τι ηρωικό έχεις κάνει;

Εμμ… Εν έσωσα καμιά πόλη ή καμιά δεσποσύνη σε κίνδυνο… Εν με τσιλλήσαν εμένα αντί για κάποιον που αγαπώ (αν τζαι εσκέφτηκα το αρκετές φορές σαν σενάριο)… Εν μπορώ να σκεφτώ κάτι ηρωικό με την κυριολεκτική έννοια. Α ναι. Χμ. Ναι. Εζήτησα βοήθεια. Άνοιξα το στόμα μου τζαι είπα πράματα. Πρώτα σε μένα τζαι μετά σε κόσμο που εσκέφτηκα ότι εν να μπορούσε να με βοηθήσει. Εκ των υστέρων, ναι. Ήταν αρκετά ηρωικό μου φαίνεται.

Ερ.  5:  Μόλις ξυπνάς.  Τι βλέπεις;

Συνήθως τούτο:

Μέσα-μέσα και τούτο: 

Ερ.  6:  Ποια είναι η πιο αυθόρμητη αγορά σου;

Αυθόρμητα αγοράζω βιβλία συνήθως. Γι αυτό τζαι όταν είμαι μπατιράκι αποφεύγω έντεχνα να περνώ που βιβλιοπωλεία. Αυθόρμητα αγοράζω επίσης τζαι κάρτες. Γενεθλίων, ευχαριστήριες, γιορτών κλπ. Ποττέ εν ξέρεις πού μπορεί να σου χρειαστούν τζαι συνήθως όταν χρειάζουνται έννεν ωραίες τζείνες που βρίσκεις.   

Ερ.   7: Ανοίγεις το ντουλάπι της κουζίνας με τα ψώνια.  Τι έχει μέσα;

Ποπ-κορν του μάικρογουέιβ, κόρνφλειξ, νουτέλλα, ψωμί για τόστ. Μέλι, άπειρα τσάγια και πισκόττα. Ενίοτε σοκολάτες και τσιπς ολικής (τα πιο τέλεια τσιπς του κόσμου). Μακαρόνια και έτοιμες σάλτσες. Τόνο. Ρύζι και κονσέρβες με καλαμπόκι και μανιτάρια. Πουμαρό. Μερικές εκατοντάδες μπαχαρικά που μου εμείναν που τις περσινές μου συγκατοίκους. (Πάω να δω αν εξίχασα τίποτε) Λουβί, αλέυρι, καλαμάκια, ζωμούς κνορ. Και φακές.

Ερ.  8 : Ποιο Σταρ θα ήθελες να γνωρίσεις και να περάσεις ένα σαββατοκύριακο

            ( τουλάχιστον ) μαζί του;

Εν να έλεα τον Jude Law, αλλά εν μου φαίνεται τζαι πολλά fun to be around. Μπορεί να εν ο πιο όμορφος του κόσμου, αλλά μάλλον ήταν να τον βαρεθώ στην πολλή ώρα. Η άλλη μου επιλογή εν η Audrey Tautou. Αλλά τζαι τζείνη νομίζω τωρά που εμεγάλωσε έννεν τόσο φαν ένιμορ. Εεε.. Τι λέω τόσην ώρα;; Χαλλόου, Μικρέ Χείμαρρε, φέρτα μίλια σου! ΤΟΝ CHRISMARTIN HELLO!!! Για ένα Σαββατοκυρίακο τζαι για πάντα.

Ερ. 9  :  Ποιον/ποιαν blogger θες να γνωρίσεις και γιατί;

Ούλλους, γίνεται; Όσους μπλογκερ θκιαβάζω, εν να μου άρεσκε να τους έβλεπα τζαι πως εν στην πραγματικότητα, πόσο διαφορετικοί που τζείνο που εφαντάζουμουν τζαι πώς εν «που τα’αλήθκεια». Χμ.. Εν να ‘θελα να γνωρίσω την Πρας, γιατί φαίνεται φαν, έξυπνη τζαι συνεννοήσιμη τζαι εν πολλά μεγάλο προσόν να έσιει κάποιος τούτο, τους μιτσιούς μπλόγκερς που εν κοντά στην ηλικία μου, γιατί φαίνουνται ούλλοι πολλά εντάξει τζαι πώς να το κάμουμε; Άμα είσαι μπλόγκερ είσαι που άλλη πάστα, τζαι άρα εν να μου άρεσκε να τους εγνώριζα τζαι που κοντά. Τζαι την Dagg, γιατί φκάλλει μου κάτι πολλά οικείο ο τρόπος που γράφει τζαι εκτιμώ την χωρίς να την ξέρω.

Ερ. 10 :  Τι σου είναι πιο ευχάριστο; Να ρωτάς ή να απαντάς;

Εξαρτάται τι πρέπει να ρωτήσω τζαι τι να απαντήσω. Χαχα. Αρέσκει μου να ρωτώ πράματα τζαι να μαθαίνω διάφορα, αλλά προτιμώ να μεν το κάμνω νομίζω. Ρωτώ τον εαυτό μου διάφορα, χωρίς απαραίτητα να του απαντώ τζ όλας. Αρέσκει μου να απαντώ, γιατί εμπεριέχεται λίο στη διαδικασία «μοιράζουμαι», που εν ένα που τα αγαπημένα μου πράματα να κάμνω στον κόσμο. Ναι, αρέσκει μου παραπάνω να απαντώ παρά να ρωτώ.

Ερ. 11 :  Ποια ήταν η πιο συνταρακτική στιγμή στην bloggerο-ζωή σου;

Κάποια στιγμή, μετά που είχα αποφασίσει να απέχω για λίο τζαιρό που το μπλογκ, ανακάλυψα ότι με εθκιάβαζε κόσμος που με ήξερε αλλά εν ήξερε ότι ήμουν εγώ (τον τζαιρό που το έκαμνε). Μετά που τούτο, είχα ξαναρίξει μια ματιά σε τζείνα που έγραφα την περίοδο που είχα υπολογίσει ότι με εθκιαβάζαν τζαι ήμουν κάπως: 

Είχα συνειδητοποιήσει πόσο πολύ που τον εαυτό μου είχα αφήκει μες το μπλογκ τζαι πόσο ακάλυπτη ένιωθα. Επέρασε μου που το μυαλό να το σβήσω. Burn in hell, για πάντα. Μετά όμως επέρασε μου.

Ερ. 12 :  Ποιο το σπεσιαλιτέ σου στην κουζίνα;

Εκτός που τα «ανοίω-το-θάλαμο-φκάλλω-το-τάπερ-βάλλω-το-μες-το-μάικρογουέιβ-τρωω-το» φαγιά, εμμ.. Οτιδήποτε μακαρονοειδές και…. *Drums strumming* Λουβί.

Κάμνω τζαι κινέζικα ενίοτε αλλά σιγά τη φιλοσοφία.

Μα ετέλειωσε; Aww. It was fun πάντως!!! 

Harley [1]

Είχε βγει στη βεράντα του σπιτιού της. Αύγουστος. Ζέστη.  Αποπνικτική.

Ακούμπησε στο κάγκελο και κοίταζε την πόλη.

Δεν την έπαιρνε ο ύπνος. Ήπιε λίγο κόκκινο γλυκό κρασί μήπως ζαλιστεί, χαλαρώσει αλλά αυτό την τσίτωσε περισσότερο.  Το πάθαινε με κάποια κρασιά.  Επιδρούσαν στους νευρώνες της και της ξυπνούσαν συναισθήματα.  Ξεχασμένα.  Καλά κρυμμένα.

Κι απόψε ένιωθε μέσα της να γίνεται επανάσταση.  Ανάβλυζε από την καρδιά της λάβα καυτή κατακόκκινη, ίδια σαν αυτή που γέμιζε το ποτήρι της.

Η πόλη έσφυζε από ζωή. Οι δρόμοι κάτω από το μπαλκόνι γεμάτοι θόρυβο.  Ζωή. Εγρήγορση. Ταχύτητα. Διασκέδαση. Θόρυβοι… θόρυβοι… αυτοκίνητα… κορναρίσματα….

-ΑααααααααααααΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑααααα!

Το ποτήρι πέταξε με ορμή.

Φρένα. Κορναρίσματα. Γυαλιά να σπάνε.

-Α, στο διάολο.  Θα μας σκοτώσεις.  Γαμώτο. Είσαι τρελή κοπέλα μου;   Πετάς ποτήρια στο δρόμο;  Μη χειρότερα.  Τι κοιτάς;

-ε…ε.. συγν… ε.. κατεβαίνω…

-  Πεε δεν φτάνει που είναι τρελή είναι και χαζή.

- Συγνώμη, ειλικρινά λυπάμαι… δεν σκέφτηκα… κακιά στιγμή.  Δεν πρόσεξα ότι κάποιος ερχόταν με…   HARLEY!!!!!  WOW!! Δεν το πιστεύω! Υπέροχη! Να… να ανέβω;

- Θεέ μου ,δώσε μου δύναμη!  Κοπέλα μου, δεν φτάνει που κόντεψε να με σκοτώσεις, κατακέφαλα μου ήρθε το ποτήρι.  Ευτυχώς που το θηρίο από εδώ σταμάτησε.

- Θηρίο! Δεν λες τίποτα.

-Μα τι κάνεις;

- Έλα! Ανέβα κι εσύ να με πας μια βόλτα.

- Άμα μπλέξει κανείς… άστα να πάνε…

- Ελπίδα.

- Τι;

- Ελπίδα με λένε.

- Χαίρω πολύ! Αντρέας.

-Καιρό την έχεις;

- Καιρό την έχω στην καρδιά μου.  Αρχές του μήνα την πήρα.  Από τα 20 μου την ονειρεύομαι.

- Κι εγώ απ’ τα δεκάξι.  Τότε που ήμουν μικρούλα και τριγυρνούσα στα πάρτι, παρέες, φίλες, νεαροί, μακρυμάλληδες.

- Ε μην κοιτάς που λάμπει.  Ως τους ώμους τα είχα! Και το μουσάκι εδώ που βλέπεις, δεν έμεινε τρέλα που δεν του έκανα.  Ακόμα και τρίχρωμο το έβαψα κάποτε.

- Χαχαχα  τρελός είσαι!

- Ποιος μίλησε; Τέλος πάντων.  Έχε χάρη που δεν έγινε τίποτε και που είμαι με τα κέφια μου.  Πήρα άδεια όλη τη βδομάδα.  Θα την περάσω με την γκόμενα από δω.  Θα την καβαλήσω και θα γυρίσουμε βουνά, παραλίες, πόλεις.

- Τέλεια!!! Φύγαμε!

- Ε, δεν είσαι με τα καλά σου! Δεν φτάνει που πήγες να μου καταστρέψεις τη βραδιά θα μου χαλάσεις και το όνειρο.  Μια ζωή την ονειρεύομαι.  Και τώρα, αν και 35αρησα, την έχω την κούκλα μου.  Μια βδομάδα τα δυο μας.

- Τρεις μας… Το ίδιο όνειρο έχουμε μωρέ!  Και κοίτα που το σύμπαν φρόντισε και για τους δυο μας.

- Τα κέρατά μου. Το σύμπαν πάλι!

- Έλαααααααα.  Φύγαμε! Δεν αντέχω άλλο εδώ μέσα. Πνίγομαι. Γέρασα…

- Έλα μην ακούω βλακείες… Κουκλάκι είσαι!

- …

- Άντε τρελό! Ανέβα! Φύγαμε!!!!

.
.
.
.

… συνεχίζεται … ( κάποια στιγμή )

Αφιερωμένο στον Αντρέα! Υπόσχομαι για συνέχειες των επεισοδίων!  Άντε άμα γίνει σειρά θα γίνεις πρωταγωνιστής :-)

Κι εύχομαι κάποια στιγμή να γυρίσουμε τον κόσμο και τα όνειρά μας με μια Harley!

Άκουσε με

Το blog το έχω φτιάξει για ένα ουσιαστικό λόγο : εκτόνωση.

Ένας χώρος ελεύθερος που να μπορώ να ανοίγω τη σκέψη και τα συναισθήματά μου.

Και ένας ακόμα λόγος : Επικοινωνία.

Διψώ για επικοινωνία.

Να με έχεις να μιλώ και να γράφω συνέχεια , και να με ακούς όμως, ε; ή να με διαβάζεις και με έχεις κάνει ευτυχισμένη.

Έζησα πολλές στιγμές ευτυχίας τις περασμένες μέρες.

Γιορτή των γραμμάτων σήμερα…

Είχα την χαρά και την τιμή να βρίσκομαι σε σχολεία, ανάμεσα σε παιδιά και δασκάλους. 

Διψασμένα ματάκια να ακούνε κάθε μου λέξη.

Ενθουσιασμό.

Χαρά.

Εκφραστικότητα.

Απορίες.

Ήρωες των παραμυθιών.

Παιδάκια ντυμένα γουρουνάκια, κουκουβάγιες κι ανεμώνες.

Δάσκαλοι που δεν είχα δει ποτέ ξανά.

Δάσκαλοι γνωστοί κι αγαπημένοι.

Που με δέχτηκαν με αγάπη.

Στιγμές μαγείας… έξω από το δικό μου συνηθισμένο.

Εκεί που νιώθω ότι ανήκω.

Κι όταν τέλειωνε η μέρα εξάντληση.  Κοιμόμουν από τις 9:30.

Και σκεφτόμουν, όχι όχι, αυτός ο χώρος δεν είναι δικός μου, δεν πειράζει που δεν είμαι εκπαιδευτικός.  Δεν το έχω κιόλας το θέμα εκπαίδευση.  Θα παίζαμε όλη μέρα στην τάξη με τα παιδιά.  Εδώ 2 παιδιά δικά μου κι αρνιέμαι να τα πειθαρχήσω.

Άσε που ο μεγάλος έκλεισε και τα 18.

Και νιώθω ότι έφυγε ένα βάρος ακόμα… «Το πρέπει να επιβληθώ».

Κι έρχομαι πίσω σήμερα ( ακόμα δεν τέλειωσαν οι όμορφες μέρες όμως )

Και νιώθω σαν πουλί που θα μπει σε κλουβί. 

Κοιτάω στο καθρεφτάκι του αυτοκινήτου.

Τα μάτια μου λάμπουν.

Νιώθω όμορφη.

Έχει πολύ καιρό να νιώσω έτσι.

Και φτάνω στο κλουβί.

Κι αναπάντεχα χτυπήματα, λόγια πικρά κτυπούν τα φτερά μου.

Έτσι.

Χωρίς λόγο.

Από εγωισμό.

Επειδή κάποιοι είναι άδειοι, κενοί. ( το λιγότερο που μπορώ να πω )

Επειδή είναι προσκολλημένοι στις ανασφάλειες τους και το μόνο που μπορούν να κάνουν είναι να καταστρέφουν ότι καλό υπάρχει σαν συναίσθημα γύρω τους, απλά για να νιώθουν υπεροχή.

Τα μάτια μου δεν λάμπουν τώρα.. γέμισαν δάκρυα και τρέχουν οι σκιές και τα μακιγιάζ.

Πασαλειμμένο πρόσωπο ενός κλόουν που παριστάνει ότι ανήκει σε ένα μέρος νεκρό.

Κι όμως δεν είμαι λυπημένη.

Όλα έχουν το κόστος τους.  Τίποτα δεν μας χαρίζεται σε αυτή τη ζωή.

Κι αν γράφω, κι αν προτιμώ να γράφω για παιδιά, αυτός είναι ο λόγος.

Η συνειδητοποίηση ότι όλα είναι κύκλος και ισοζύγιο.

Ότι όλα έχουν τα αντίθετα.  Για να έρχεται η ηρεμία και η ισορροπία.

Για να παίρνουμε έμπνευση από όλα!

Ότι χρώμα κι αν είναι!

Ίσως κι ο λόγος σήμερα ήταν για να γράψω ένα ποστ.

Για να με ακούσεις.

Να είσαι εκεί έξω, κάπου, ανύποπτα και να δίνεις λίγα λεπτά από τη ζωή σου για να με ακούσεις.

Χωρίς να με ξέρεις.  Χωρίς να υπάρχει λόγος. Θα με ξεχάσεις όταν θα κάνεις κλικ στο επόμενο blog. Μα αυτή η στιγμή είναι δική μας. Επικοινωνία.  Μαγική.

Σ’ ευχαριστώ.

Σε είχα ανάγκη.

Ομίχλη

Είναι εκείνες οι μέρες που θέλω να φορέσω ξανά τα νεραϊδένια φτερά μου
και να πετάξω ψηλά στο αστέρι μου.
Μου λείπει το σκοτάδι πέρα από τα όρια της γης,
Η μοναξιά που υπάρχει στο σύμπαν,
στον αστρικό μας εαυτό.
Θέλω να νιώσω και πάλι διάφανη, ένα κομμάτι αστέρι.
Κι όμως η γη με τραβά με τα βάρη της, δεμένα στα πόδια και τα χέρια μου.
Τα μαλλιά μου μπλέκονται στα δέντρα.
Τα πόδια μου φυτρώνουν στη γη.
Και στα χέρια μπλέκονται οι πεταλούδες.
Μα το κεφάλι κοιτάει ψηλά
ακόμα κι αν τα μάτια έχουν χαθεί και πάλι στην ομίχλη.

I Want It All

Τα τελευταία 2 χρόνια προσπαθώ να κρατηθώ συντονισμένη στις αξίες, τα πιστεύω, τις επιλογές μου.

Ίσως φταίνε τα φεγγάρια …

ίσως το ότι σαραντάρισα και μυαλό δεν έβαλα…

Ίσως το ότι ήθελα να Ζήσω διαφορετικά…

Ίσως το ότι ήθελα να δοκιμάσω πως είναι να ζω με το αποτέλεσμα και την υπευθυνότητα των επιλογών μου.

Όχι επειδή τις επιβάλλει κάποιος αλλά επειδή εγώ επέλεξα να κουβαλήσω το βάρος τους.

Πολύ εύκολα μπορώ να ξεγλιστρήσω από όποιαδήποτε κατάσταση.

Κυπραία + ιχθύες = το έχω στο αίμα μου.

Έχω να δηλώσω ότι εβαρέθηκα!

Θα το προσέξατε κι από τα ποστ του τελευταίου χρόνου.

Μιζέρια!

Αν οποιαδήποτε στιγμή, εκτός από σήμερα, αποφάσιζα να παρατήσω αυτή την προσπάθεια, θα ήταν λιγοψυχία.   Θα ήταν αποτυχία.

Σήμερα λοιπόν νιώθω ότι οκ, δοκίμασα, έμαθα, ταλαιπωρήθηκα.

Good!

Now I want MYSELF BACK!!!!!!!!!

AND I WANT IT NOWWWWWWWWWW!

Queen + Paul Rodgers :  I want it all

Adventure seeker on an empty street,
Just an alley creeper, light on his feet
A young fighter screaming, with no time for doubt
With the pain and anger can't see a way out,
It ain't much I'm asking, I heard him say,
Gotta find me a future move out of my way,
I want it all, I want it all, I want it all, and I want it now,
I want it all, I want it all, I want it all, and I want it now,

Listen all you people, come gather round
I gotta get me a game plan, gotta shake you to the ground
Just give me what I know is mine,
People do you hear me, just give me the sign,
It ain't much I'm asking, if you want the truth
Here's to the future for the dreams of youth,
I want it all, I want it all, I want it all, and I want it now,
I want it all, I want it all, I want it all, and I want it now,

I'm a man with a one track mind,
So much to do in one life time (people do you hear me)
Not a man for compromise and where's and why's and living lies
So I'm living it all, yes I'm living it all,
And I'm giving it all, and I'm giving it all,
It ain't much I'm asking, if you want the truth,
Here's to the future, hear the cry of youth,
I want it all, I want it all, I want it all, and I want it now,
I want it all, I want it all, I want it all, and I want it now!