Ανέκδοτο

Τι σκατά κάνεις όλη μέρα; Ο σύζυγος επιστρέφει στο σπίτι του από τη δουλειά και βρίσκει τα τρία του παιδιά στον κήπο, ακόμα με τις πυτζάμες τους, να παίζουν. Τριγύρω τους υπήρχαν άδεια κουτιά από φαγητό διασκορπισμένα σε όλον τον κήπο. Η πόρτα του αυτοκινήτου της γυναίκας του ήταν ανοιχτή, καθώς επίσης και η πόρτα του σπιτιού και πουθενά ίχνος από τον σκύλο. Μπαίνοντας στο σπίτι συνάντησε ακόμα μεγαλύτερη ακαταστασία.  Ένα φωτιστικό πεσμένο κάτω και το χαλί τσαλακωμένο και μαζεμένο πάνω στον τοίχο. Στο σαλόνι η τηλεόραση ήταν αναμμένη και έπαιζε πολύ δυνατά σε ένα κανάλι με κινούμενα σχέδια και ο καναπές ήταν καλυμμένος με παιχνίδια και ρούχα. Στην κουζίνα ο νεροχύτης ήταν γεμάτος κατσαρόλες, το πρωινό είχε χυθεί στα μάτια της κουζίνας, η πόρτα του ψυγείου ανοιχτή, τ φαγητό του σκύλου πεταμένο στο πάτωμα, κάτω από τραπέζι ένα σπασμένο ποτήρι κι ένας μικρός σωρός πίσω από την πόρτα. Ανέβηκε αμέσως τη σκάλα παραμερίζοντας τις ντάνες από παιχνίδια και τους σωρούς από ρούχα, αναζητώντας τη γυναίκα του, τώρα πλέον ανήσυχος μήπως της συνέβαινε κάτι, μήπως αρρώστησε, μήπως έπαθε κάτι σοβαρό. Όπως πήγαινε προς την κρεββατοκάμαρα πρόσεξε πώς έβγαινε νερό κάτω από την πόρτα του μπάνιου και μπαίνοντας είδε πετσέτες γεμάτες σαπούνια και ακόμα περισσότερα παιχνίδια στο πάτωμα, χιλιόμετρα από χαρτί υγείας ξετυλιγμένο και πεταμένο σε μια γωνιά και οδοντόκρεμα πάνω στον καθρέφτη και στους τοίχους. Μπήκε τρέχοντας στην κρεββατοκάμαρα και βρήκε τη σύζυγό του χωμένη στο κρεββάτι με τις πυτζάμες, να διαβάζει 'ήρεμα ένα μυθιστόρημα. Εκείνη τον κοίταξε, του χαμογέλασε και τον ρώτησε πώς ήταν η μέρα του. Εκείνος την κοίταξε και αναμαλλιασμένος τη ρώτησε:  -Τι συνέβη εδώ πέρα ;   Εκείνη του χαμογέλασε ξανά και του είπε: - Θυμάσαι που κάθε φορά που επιστρέφεις από τη δουλειά με ρωτάς τι σκατά κάνω όλη μέρα ; - Ναι, απάντησε αυτός.  - Ε ΛΟΙΠΟΝ ΣΗΜΕΡΑ ΔΕΝ ΤA ΕΚΑΝΑ .

Οπτικό πεδίο μηδέν.

Συσσώρευση σε ένα μόνο σημείο.

Παρωπίδες.

Οπτικό πεδίο μηδέν.

Δεν βλέπω τίποτα.

Μαύρο, σκόνη, θυμός.

Θυμός βαθύς. Αντίδραση.

Επανάσταση.

Δεν αντέχω.

Πνίγομαι.

Αναζητώ χώρο. Ελευθερία.

Είμαι ελεύθερη! Είμαι ελεύθερη!

Υπάρχω!

Επιλέγω!

Εγώ Επιλέγω! Πρώτο πρόσωπο ενικού αριθμού.

Κι εσύ απ’  Έξω.

Αν θες αντιδράς, φεύγεις, χτυπάς, σκοτώνεις, κλαις, γελάς, πονάς.

Αλλά δεν παραπονιέσαι.  Δεν Αλλάζεις την Επιλογή Μου.

Δεν έχεις το δικαίωμα να το κάνεις.

Είμαι Ελεύθερη. Πετάω! Στο αστέρι μου!

Κι ορίζω! Τη Ζωή Μου!

Χρόνια Πολλά Πρασινάδα

Αγαπημένη μου Πρασινάδα

Πέρα από όλα όσα μας χαρίζεις μέσα από το μπλογκ σου,

τα τελευταία 2 χρόνια έχεις αναλάβει να σκορπίζεις

μαγεία μέσα στα μπλογκ και τις καρδιές μας.

Είναι μοναδικό το συναίσθημα που νιώθουμε όλοι

στην αγκαλιά του Secret Santa!

Έτσι λοιπόν για να σου δώσω ένα χέρι βοήθειας σου χαρίζω ...

.

.

.

.

Την GREENFAIRY!

Θα σε βοηθά στο να κάνεις τον Secret Santa

Να σου ανακατώνει κανένα γλύκισμα

Να σκορπά λίγη μαγεία στη νέα σου δουλειά

Μα πάνω από όλα να διώχνει με τα φτερά της

την κυπριακή ... γκρινιαρόσκονη!

Αν σου αρέσει η παρέα της και θες να επισκέπτεσαι τον μαγικό μας νεραϊδένιο κόσμο

Σου χαρίζω ένα πράσινο νεραϊδοφόρεμα!

( Όι έννεν επίσκεψη στην βασίλισσα της Αγγλίας που εννά πάεις )

Νεραϊδοπάπουτσα

                                                              

(Μεν τα θωρείς έτσι! Εν για να σκοτώνεις τις κατσαρίδες στη γωνιά)

Μαγικά νεραϊδένια φτερά! 

( Ω! Εννά σου πρέπουν πολλά κόρη Πρας )

Φυσικά το μαγικό ραβδί!

( Προσοχή! Όι να το γυρίσεις κανενού κατακέφαλα )  

Και φυσικά το μαγικόν ποτσίν με την πράσινη νεραϊδόσκονη!

( Οδηγίες : Απαγορεύεται να το αναμίξετε σε μείγμα τρούφων.

Δεν συνιστάτε η χρήση του σε εργαστηριακά πειράματα )

Αν θέλεις όμως παράκαμψε τις οδηγίες! Εσύ κάτι νέο θα ανακαλύψεις!

Αν σου αρέσει τόσο πολύ στην 

GreenFairyLand 

Τότε σου έχω ένα τελευταίο δωράκι

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Θα σου συστήσω τα πράσινα νεραϊδοπαιδα!

( Μα άδε ομορκιές! )

Να γλιτώσεις τζιαι που τα προξένια του Invictus.

Εύχομαι σε όλη την Πρασινο-οικογένεια 

Καλά Χριστούγενα! Και καλό νέο έτος!

Είμαι σίγουρη ότι η χαρά τους είναι μεγάλη που φέτος είσαι εδώ!

Νεραϊδένια φιλιά!!!

Μαγεία των Κύκλων

Πλησίαζαν μεσάνυχτα. Είχε βγει έξω και κοιτούσε το φεγγάρι.  Πανσέληνος.

Έμεινε να κοιτάει το σχήμα του.

Κύκλοι.  Παντού κύκλοι.

Την εγκλώβιζαν.  Προσπαθούσε να βγάλει νόημα, μα άδικα.

Μα απόψε το σχήμα του φεγγαριού τη μάγευε.  Έπρεπε να βρει απάντηση.

Γύρισε στο σπίτι κι άνοιξε το μαγικό βιβλίο των δράκων.

Πήρε από μέσα τη μαγική σφαίρα.

Έκλεισε τα μάτια.  Ψέλλισε τα λόγια:

"To feel like a child

And stare up at the sky

To bang the clouds with your imagination

And tolerate no provocation."

Και τότε άνοιξε το μαγικό μονοπάτι εμπρός της.

Και γλίστρησε κυκλικά χάθηκε στου σύμπαντος την αγκαλιά.

Και βρέθηκε κάπου μακριά, όπου παίζανε πολλά παιδιά.

Άλλα Νεραϊδένια

Κι άλλα κανονικά.

Ένα κύκνος τη σήκωσε στην πλάτη και την πήρε σε ένα ξεχωριστό παλάτι.

Ήταν άδειο.

Είχε σε κάθε δωμάτιο μια κυκλική ζωγραφιά.

Μα το πιο ψηλό δωμάτιο ήταν άδειο κι ένιωσε παγωνιά.

Σταύρωσε τα χέρια κυκλικά και γύρισε μαγικά στου δωματίου της την ζεστασιά.

Ξημέρωσε.  Καινούργια αρχή.

Άνοιξε το παράθυρο κι αντίκρισε τον ήλιο να της ζεσταίνει την καρδιά.

Αγαπημένη Lucrezia,

Εύχομαι Καλά Χριστούγεννα και η καρδιά σου να είναι πάντα γεμάτη καλοσύνη και φως.

Να έχεις δύναμη να δημιουργείς και να σκορπάς αγάπη!

Η αλήθεια είναι ότι παρόλο ότι γνώριζα την παρουσία σου στην μπλογκόσφαιρα, λίγες ήταν οι φορές που σε διάβασα.  Αυτές τις μέρες που έκανα μια μικρή βόλτα στα blog σου κατάλαβα ότι είσαι ένα πολύπλευρο άτομο.  Σε ενδιαφέρουν 4521323643 πράγματα.  Ξεκίνησες να γράφεις θέλοντας να λες αυτά που σε ενοχλούν στον κόσμο, κι έχεις καταλήξει να φτιάξεις ένα υπέροχο κόσμο δικό σου!  Σε θαυμάζω γι αυτό και σου εύχομαι να τον επεκτείνεις ακόμα περισσότερο.

Τελευταία πρόσεξα ότι σε προβλημάτιζαν οι κύκλοι. 

Είναι ένα κοινό μας, έτσι αποφάσισα το δωράκι σου να είναι πολλές εικόνες που περιέχουν κύκλους.  Ελπίζω να δεις πίσω από τις λέξεις και τις εικόνες και να ανακαλύψεις καινούργιες Ακτίνες του Κύκλου της ζωής σου!

Φιλιά πολλά,

Νεράιδα.

Υ.γ. Τα μαγικά λόγια είναι από το blog της Lucrezia.

Για να θυμάμαι...

... αυτά που χάνω τις μέρες που δεν πηγαίνω για περπάτημα...

και ότι χτες ήταν  12/12/12.... ξεχωριστή ημέρα και ημερομηνία....

Αντιθέσεις

Υπάρχουν...

  ... άνθρωποι που είναι μίζεροι και χαλούν, άθελά τους, τη μέρα μας, επειδή δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά.

  ... άνθρωποι που υπερβαίνουν τον εαυτό τους και δίνουν νόημα, άθελά τους, στη μέρα μας, επειδή δεν μπορούν να κάνουν διαφορετικά.

Έλα!

Ανάρτηση χωρίς ουσιαστικό θέμα.

Μέρες χωρίς κάτι ιδιαίτερο κι όμως νιώθω τη δόνηση τους.

Όπως ίσως η χτεσινή.

Είναι φορές που ξυπνώ και νιώθω άσχημα. Σαν να πνίγομαι.  Με τον καιρό έμαθα ότι αυτές τις μέρες δεν ξυπνώ.  Υποσυνείδητα είμαι κάπου στο παρελθόν ή στο μέλλον.  Κάπου εκεί «πάνω» που ταξιδεύω όταν κοιμάμαι και δεν θέλω να επιστρέψω στο σώμα σαν ξυπνώ.  Ίσως επειδή διαισθάνομαι την ένταση της μέρας…

Πολλά μαζεμένα έρχονται…

Ένα απρόσμενο μήνυμα στο κινητό…

Μια συνάντηση που επιθυμούσα από καιρό…

Χαλαρές όμορφες στιγμές…

Μάτια να υγραίνονται μπροστά στην αυθεντικότητα…

Φίλοι παλιοί, καινούργιοι, αγαπημένοι απλά…

Ματιές χαμογελαστές πάντα…

Κρασάκι… μαγεία…

Κι απομένω να αναρωτιέμαι τι θέλει να μου δείξουν όλα αυτά… 

Καθισμένη στο δικό μου πλατύσκαλο εδώ και τόσο καιρό…

Φοβάμαι να σηκωθώ πάλι…

Κι όμως όλα φωνάζουν : ΈΕΕΕΕΕΕΕΕΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΛΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ