Wow!!! Wow!!! Wow!!!
Είμαι πολλά ενθουσιασμένη, συγκινημένη.
Κάτι που αναφερα κάποτε σε ένα ποστ μου είναι ότι έχω μια νεραϊδοκόρη, τη Ράνα.
Όχι δεν την γέννησα!
Πήρα το μαγικό μου ραβδάκι, έκανα τα τσιλιγκ γλιγκ γλογκ μαγικά μου και είπα:
- Θέλεις, δεν θέλεις από σήμερα είσαι κόρη μου!
Κι όπως λένε " το μήλο κάτω από τη μηλιά"
Ή το "ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ"
ή "καλά να πάθεις, σαν μεν κάμνεις παρέα με νεράιδες"
ή επέλλανες μας με τόοοοοσες κουβέντες για τους τέλειους bloggers και τα τέλεια blogs
η νεραϊδοκόρη μου έκαμεν μου μιαν έκπληξη σήμερα!
Έγινε blogger!!!
Yes , Yes, Yes!!!
Τώρα αυτό δεν ξέρω αν μετρά στις καλές πράξεις ( για να το συνδέσω με το προηγούμενο μου ποστ ). Ή γι αυτές που θα πάω στην κόλαση ( Αν σκεφτείς ότι με ενημέρωσε για τη δημιουργεία του με τον τίτλο: Have I lost my mind? )
Γι αυτήν δεν μπορώ να πω πολλά... ουπς λάθος.. δεν μπορώ να πω λίγα. Θα έγραφα για ώρες, μέρες.
Το μόνο που μπορώ να πω εν συντομία είναι ότι είμαι ένας από τους τυχερούς ανθρώπους που την έχω στη ζωή μου.
( I am a proud fairy-mother! )
Επέλεξε να γράφει στα αγγλικά, για τους αγγλόφωνους αναγνώστες της.
Αλλά τα σχόλια στο μπλογκ της μπορεί να είναι και στις δυο γλώσσες.
Θα χαρώ να την καλοσωρίσετε :-) για να της δώσουμε θάρρος να συνεχίσει :-)
Ράνα