νοου σαπτζιεκτ

Πολλες φορές με ρωτάνε κάτι και θέλουν να απαντήσω εκεινο που θέλουν να ακουσουν.

και συνήθως τους κάνω το χατήρι.

Κι οταν δεν απαντήσω αυτό που θέλουν να ακούσουν

κι απαντήσω αυτό που μου βγει, ή αυτό που πραγματικά θέλω να πω

βάση αυτών που μου έχουν πει ή βάση αυτό που θέλω να δώσω στο άλλο άτομο

ώστε να δει κάποια πραγματα αλλιώς, ακούω βρισιδι.

Δεν πειράζει.

απλα νιωθω ότι δεν έχω κάτι άλλο να δώσω, και βαριέμαι αφόρητα :-(

Τόσα Χρόνια

... μιας κι άλλαξα δεκαετία από χτες.....

Μαθήματα 11/02/11

Πολλές φορές έχω προαισθήματα. Ή καμοιά φορά από τον τόνο της φωνής ενός ατόμου,
από αυτά που λέει και νιώθω ότι κάτι κρατάει πίσω ή δεν είναι ξεκάθαρος ο τρόπος που λέει τα πράγματα, εισπράσσω κάποια συναισθήματα/δονήσεις/αύρα/"όπως θες πες το".

Κάτι τετοιο έγινε πριν λίγες μέρες, όταν μιλούσα με μια δασκάλα για μια επίσκεψη στο σχολείο της.
Συζητούσαμε για τις λεπτομέρειες για την παρουσίαση του βιβλίου, τι θα έκανα στις τάξεις. Και είπαμε να οργανώσουμε και κάποιες δραστηριότητες.

Εισηγήθηκα κάποια πράγματα, τα συζητήσαμε, θα μιλούσε και με τις άλλες.
Καταλήξαμε κάπου. Τελικά θα αναλάμβανα ουσιαστικά το κομμάτι της δικής μου παρουσίασης και οι δασκάλες θα αναλάμβαναν τις δραστηριότητες.

Είχα άγχος σήμερα γιατί δεν τις γνώριζα και για ένα περίεργο λόγο είχα εισπράξει κάτι διαφορετικό. Ένα άλλο συναίσθημα που με άγχωνε. Να φανταστείς έβλεπα εφιάλτες ψες... και τώρα που το σκέφτομαι ήταν εφιάλτες με ... αγχώνες και τέτοια.

Σήμερα, πήρα βαθειά ανάσα και πήγα!

Ένα έχω να πω!!!

Ήταν η καλύτερη μέρα!!!

Απίστευτα οργανωμένες οι δραστηριότητες, θετική ενέργεια, οργάνωση, αγάπη , προσπάθεια από όλους. Περάσαμε όλοι όμορφα. Ειδικά τα παιδάκια που είχαν ενθουσιαστεί, κι έτρεχαν και με αγκάλιαζαν το διάλειμμα.

Και τελικά είχα δίκιο... Υπήρχε ένα Άλλο Συναίσθημα.

Άγνωστο για μένα!

Ένα συναίσθημα αφοσίωσης, ομαδικότητας, συντονισμού, προσπάθειας που δεν το είχα συναντήσει σε άλλο σχολείο.

Το μάθημα της μέρας: Ναι, εμπιστεύομαι αυτό που εισπράσσει η διαίσθηση. Το κάτι διαφορετικό. Αλλά δεν βιάζομαι να το ερμηνεύσω!΄

Όλα καλά!

Προς εκείνον τον αναγνώστη....

Σου γράφω απόψε.

Από ανάγκη ίσως για έκφραση ή ανάγκη να γράψω. Από το πρωί την ένιωσα σήμερα αυτή την ανάγκη δημιουργίας. Θα τυπώσω απόψε εκείνο το παραμύθι και θα το διαβάσω ξανα και ξανά για να το συνεχίσω, να το δουλέψω, να το κάνω ένα διήγημα.

Σου γράφω γιατί μ΄αρέσει που με εκπλήσεις!

Το έθεσες σωστότατα!

Εγώ αποφασίζω να δείξω κάτι στο μπλογκ. Χωρίς να λάβω υπόψη τι χρειάζεσαι να διαβάσεις ή να δεχτείς. Με τον ίδιο τρόπο που εκφράζω και ζω τη ζωή μου.
Χωρίς να λάβω υπόψην τι χρειάζονται οι διπλα μου. Με την σημαία του : Εκφράζομαι!
Δικαιούμαι, νιώθω, ΥΠΑΡΧΩΩΩΩΩΩΩΩ, ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΕ, ΥΠΑΡΧΩΩΩΩΩΩΩΩ ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΑΛΩΩΩΩΩΩΩΩΩ
ΑΚΟΥΣΤΕ ΓΙΑ ΛΊΓΟ ΤΙ ΦΩΝΉ ΜΟΥ. το βουητό της ύπαρξης μου ανάμεσα στις νότες των τραγουδιών σας.

Έτσι ειναι ο κοσμος του μπλογκ. Αυταρχικός.

Κι εσύ σχολιάζεις άρες μάρες κουκουνάρες....

Κι εγώ σε αφήνω... έστω κι αν το να σε αφήνω σημαίνει να "χαλάσω τη συμφωνία" με τις άλλες εταιρείες ή κάποιους μπλογκερς που θα ήθελαν να ασχοληθούν με το μπλογκ μου.

Εμπιστεύομαι ότι σχολιάζεις με βάση αυτό που νιώθεις εσύ.
Ή αν μπορούσαμε να το πούμε κι έτσι, σχολιάζεις κι εσύ αυταρχικά.
Για να σε ακούσω ίσως ή για να μου μιλήσεις ή επειδή οι λέξεις μου αντανακλούν τις δικές σου κι ο χορός των λέξεων, των συνδέσμων του μυαλού μας αρχίζει.

Όμως σχολιάζεις.
Κι αυτό είναι μια μορφή επικοινωνίας.
Σίγουρα, περιμένω , ευχομαι , ονειρεύομαι αναζητώ επικοινωνία σε βαθύ επίπεδο, και κάποτε το βρίσκω.

Μου αρκεί και η απλή επικοινωνία. Μια λέξη, κάτι τελείως άσχετο προς αυτό που γράφω ή κάτι φαινομενικά άσχετο. Επειδή επικοινωνείς. Γίνεται ο χώρος μου η σκηνή σου για λίγο, να εκφράσεις αυτό που νιώθεις. Όσο υπερβολικά γλυκό, υπερμετρα τρελό, άσχετο, σχετικό, ενοχλητικό ή κάτι δικό σου.
Μια έκφραση αγάπης πολλές φορές επειδή την έχεις ανάγκη να την βγάλεις προς τα έξω.
Όχι αναγκαστικά με εμένα σαν αποδέκτη. Μα με εμένα σαν γέφυρα ώστε αυτή η αγάπη να διοχετευτεί προς το σύμπαν.

Ψάχνω γέφυρες......

Να τις περάσω...
Να περάσει η υπαρξη μου , τα κομμάτια, οι σκέψεις, τα κύτταρά μου.

Να κινηθεί στο χώρο/χρόνο/άπειρο/όνειρο.

Να στροβιλιστώ γύρω από τον ήλιο.

Ενστικτώδικη ανάγκη. Ίσως και η μόνη γνήσια ανάγκη μας....


Καλά ταξίδια μας....

Μαθήματα 08/02/11

Έρωτας!

Μαθήματα 07/02/11

1. Άνθρωποι φεύγουν από τη ζωή αλλά η αγάπη είναι εδω, ίδια, Παρούσα.
2. Αντίο Νίκο!
3. Η αγάπη δεν αλλάζει, ότι κι αν γίνει, όσα συναισθήματα κι αν προστεθούν δίπλα της.
4. Έχω ανθρώπους που με νοιάζονται. Επειδή έτσι!

Μαθήματα 06/02/11

1. Το ποδόσφαιρο βοηθά πολύ όταν έχω θυμό. Πρέπει να το εντάξω στο πρόγραμμά μου.
2. Κόρη μου, είπαμεν ποδόσφαιρο, αλλά έννεν ανάγκη να κλωτσάς τα σκαλιά.
Εννά σκοτωθείς την επόμενη φορά.