Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2014

Πριν το τέλος.

Τελευταία μέρα του χρόνου.
Μας ωθεί σε ανασκοπήσεις, σε ελπίδες, σε σκέψεις.
Νέα χρονιά - Ορόσημο αλλαγής.

Πως ξεκίνησε η χρονιά μου;
Αποφάσισα να πάω μόνη μου στα μπουζούκια.
Βασικά για ροκ ξεκίνησα αλλού κατέληξα.

Η χρονιά, όπως και να έχει, ξεκίνησε με την επιθυμία να βγω από μια κατάσταση στασιμότητας και απάθειας συναισθηματικής.
Να ξαναβρώ τον Εαυτό μου.

Αν μπορώ να βάλω σε λέξεις τη χρονιά μου θα ήταν:

Δουλειά, πολύ δουλειά.
Υπομονή.
Ελπίδα.
Ανανέωση.
Φτερουγίζω.
Δημιουργώ.
Συνειδητοποιώ.
Έχω Σκύλο! Μπούλη, I love you baby!
Έχω και γάτο και ψάρια και παπαγαλάκια.
Είμαι μια περήφανη αγορομάνα.
Είχα απώλειες ανθρώπων.
Τόσο σε πρακτικό επίπεδο όσο και σε συναισθηματικό.
Και είχα καινούργια άτομα στη ζωή μου.
Και παλιά άτομα που ξαναήρθαν.
Και άτομα που υπήρχαν κι άλλαξαν ρόλο.
Έχω "Σταγόνες Στιγμής".
Και μαγικές πανέμορφες στιγμές.
Και περηφάνια κι αισιοδοξία.
Έχω και μια πληγή.  Μια μεγάλη πληγή σαν μαύρη τρύπα.
Μου δημιουργεί φοβίες κι αντιδράσεις.  Καιρός να την γιατρέψω.
Σύντομα.

Με έχω χάσει.  Με χάνω και με ξαναβρίσκω μονίμως.  Είναι η διαδικασία εξέλιξης μου.
Η μεταμόρφωσή μου.

Ζω!
Θέλω απλά να ζω!
Όπως μου αρέσει.  Έστω κι αν θέλω να ανακαλύψω τι θα μου αρέσει στο 2015.

Το ξεκινώ αισιόδοξα!
Επειδή έτσι θέλω!

Κι αν κάτι θέλω να βρω είναι το απαλό της καρδιάς μου... μου έλειψε!



Καλή Χρονιά να έχουμε!

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

"Σπιτάκι" στην Αγλαντζιά

Κάποτε λειτουργούσαν το city cafe στην Καλλιπόλεως...
Εδώ και καιρό έψαχναν ένα νέο χώρο με χαρακτήρα!
Κι ανακάλυψαν ένα σπιτάκι απέναντι από το Metro στη Λεωφόρο Αγλαντζιάς.

Έβαλαν την αγάπη τους και το μεράκι τους κι έφτιαξαν ένα cafe.
Με το όνομα :

"Σπιτάκι"

Για να νιώθουμε λίγο... σαν στο σπίτι μας!

Εγώ έβαλα μόνο το νεραϊδοφτεράκι μου και τράβηξα και κάποιες φωτογραφίες από το κινητό μου
( όχι τόσο καλές ).

Εσείς μπορείτε να περάσετε για ένα καφέ!